Sunday, June 3, 2007

Boring


Wat heb ik maar een saai leven deze dagen. Opstaan, studeren, eten, studeren, eten, studeren, slapen,... Nog 18 dagen en dan neem ik mijn normale leven weer op. Slapen, niets doen, eten, winkelen, stereoinstallatie volle bak , filmje kijken, eten, iets gaan drinken, feestjes afschuimen, slapen,...

Saturday, June 2, 2007

Stülpsessel


Dit ziet me er een echt comfortabel zeteltje uit. Zo één waar je onderuit in kan zakken om naar tv kijken. In ongevouwen toestand kan je er nog op gaan liggen ook. Wij hebben hier een zitzak staan. Hij dateert van zo'n vijftien jaar geleden. Maar door het vele gebruik staan daar nu allemaal gaatjes in en ligt de grond altijd vol met van die witte piepschuimbolletjes. Een ramp is dat, ze liggen constant verspreid over de living omdat je ze steeds overal met je voeten mee naartoe neemt. Dus het wordt tijd voor iets nieuws. Nee, of toch niet want ik kan, zoals met vele dingen, er geen afscheid van nemen.
Design: Annika Frye

Kontje


Bij het uploaden van onze foto's van gisteren zag ik dat Ann er eentje van mij getrokken had. En toen moest ik spontaan denken aan dit liedje.


Friday, June 1, 2007

Eerste

Dr!en van sloddervossen wierp me een stokje toe. Een stokje dat ik een beetje zelf ben begonnen, maar ik wil voor mijn fans nog wel eens verder in detail treden.
In ben eens ver in mijn geheugen gaan graven en voor zover ik mij kan herinneren was mijn eerste singletje een dubbelkoop. We moeten nu teruggaan naar begin jaren tachtig. Ik heb toen de singletjes 'Pass the Dutchie' van Musical Youth en 'So glad i have you' van Nikka Costa gekocht met mijn spaarcentjes. Waarom? Omdat ik dat eerste liedje een geweldig meezingnummer vond en het tweede...tja...ik was een beetje stiekem verliefd op Nikka.


Mijn eerste langspeelplaat was een logische opvolging. Het was de full lp van Musical youth 'Youth of today'.
De jaren die daarop volgden ben ik gretig in de dozen lp's van mijn oudere zussen gedoken en leerde ik onder andere The Human League en David Bowie kennen.
Voor mijn eerste cd's moeten we verder gaan naar eind jaren tachtig. Toen ik vijftien jaar was kreeg ik van mijn ouders een stereoinstallatie en van mijn zussen mijn eerste cd's.
Dat waren 'Legend' van Bob Marley en ' All or nothing' van Milli Vanilli met het fantastische nummer Girl you know it's true, het olijke duo waarvan uiteindelijk bleek dat ze niet echt zongen.
Nadien is mijn muziekkeuze er alleen maar op verbeterd.
Ik werp het stokje met veel plezier door naar unexpected en Kathleen. Ik wil wel eens weten wat jullie eerste stapjes in de muziekwereld waren.

Sky high

Ik vraag me af hoe het voelt naar het toilet gaan op dertig meter hoogte (groene cabine in het klein in het midden van de foto). En vooral is er een bodem in dat toilet!



Sint-Baafskathedraal Gent
Fotograaf: Ann tijdens onze avondwandeling daarstraks.

Verliefd

Ik ben verliefd, verliefd op een tas. Een 'Hug Mug', een tas zonder oor die perfect in de hand ligt. De warme stralen van de koffie en chocolademelk die je handen verwarmen. Spijtig genoeg is ze enkel verkrijgbaar in de New Yorkse chocoladewinkel/bar Max Brenner, Chocolate By The Bald Man. Het is echt een tas voor mij, ik gebruik nooit de oor van een tas. Iets waar Ann mij steeds op wijst: "Kaatje, dat oor staat daar wel voor een reden aan hé". Met deze tas heb ik een goede uitvlucht.

Uiterst irritant bis

Wij wonen zoals iedereen nu al wel zal weten in de buurt van de meisjes van plezier. En 's nachts, ook al merken we het niet, is hier altijd nog een grote bedrijvigheid. Mannen komen en gaan. En af en toe hoort daar wat veel plezier bij met dronken taferelen als gevolg. Op één of andere manier lokt deze buurt ook dorstlustigen, mensen die blikjes Coca Cola, Fanta, Red Bull, ... met hopen drinken. En zoals ik al eens eerder verteld heb, trekken onze grote vensterbanken veel mensen aan, en hebben de voorbijgangers steeds de neiging om hun blikjes daarop te dumpen in plaats van in een vuilbak. We kunnen elk jaar wel een volledige PMD-zak vullen met aluminium in alle vormen en kleuren. Vanmorgen was het weer zo ver. Een blikje Coca Cola voor ons raam. Ik erger mij daar dus kapot aan. En ik weet het niet, zijn het mijn hormonen of zijn het de examens maar deze periode erger ik mij aan veel dingen ....